Behandelingsmodaliteiten voor urine-incontinentie volgen het principe van ‘stapsgewijze escalatie’: van gedragstraining tot minimaal invasieve chirurgie, van niet-invasief tot implanteerbaar.

Bekkenbodemspiertraining

Bekkenbodemspiertraining is een gedragstherapie die de bekkenbodem versterkt door middel van vrijwillige samentrekkingen. Het is geschikt voor milde tot matige stress-incontinentie en dient als basistraining.

Deze methode vereist verschillende dagelijkse sets weeën. Na 8 tot 12 weken zijn de lekkage-episodes vaak met meer dan de helft afgenomen. Het correct identificeren van de spieren is essentieel.

Kegel-oefening

Kegeloefening is een klassieke vorm van vrijwillige bekkenbodemcontractie, genoemd naar Dr. Kegel. Het kan overal zonder apparatuur worden uitgevoerd.

Deze vorm combineert langzame vasthouden (5-10 seconden) met snelle pulsen. Door vele malen per dag te oefenen en de spieren aan te spannen voordat u gaat hoesten, wordt de controle aanzienlijk verbeterd.

Biofeedback-therapie

Biofeedbacktherapie maakt gebruik van elektronische apparaten om de bekkenbodemactiviteit om te zetten in visuele of auditieve signalen, waardoor patiënten de juiste weeën leren. Het is vooral handig voor mensen met een slechte perceptie.

Deze therapie wordt 1-2 keer per week begeleid door een therapeut. De combinatie met thuisoefeningen levert een werkzaamheidspercentage van 70-80% op.

Mid-urethrale slingprocedure

Mid-urethrale slingprocedure is een minimaal invasieve operatie waarbij een kunstmatige sling wordt geplaatst om de mid-urethra te ondersteunen, waardoor de weerstand toeneemt tijdens stijgingen van de buikdruk. Het is geïndiceerd voor matige tot ernstige gevallen na mislukte conservatieve zorg.

De operatie duurt ongeveer 20-30 minuten. Bij de meeste patiënten treedt onmiddellijke verbetering op, met een succespercentage van 80-90% na vijf jaar. Er kunnen zich voorbijgaande problemen bij het plassen voordoen.

Sacrale zenuw elektrische stimulatie

Sacrale zenuw elektrische stimulatie is een implanteerbare neuromodulatietechniek waarbij gebruik wordt gemaakt van elektrische pulsen op de sacrale zenuwen om de opslag van de blaas te verbeteren. Het is geschikt voor refractaire drang, gemengde en neurogene incontinentie.

Deze aanpak bestaat uit twee fasen: een teststimulatie (70-80% werkzaamheid) en vervolgens een permanente implantatie als deze succesvol is. De apparaatparameters zijn instelbaar en verwijderbaar, met een goed veiligheidsprofiel.

Met andere woorden: bij het kiezen van de juiste behandelingsmodaliteiten voor urine-incontinentie moet rekening worden gehouden met de etiologie, de ernst en de voorkeur van de patiënt voor geïndividualiseerde zorg.