Complicaties van neurogene blaas

Complicaties van een neurogene blaas zijn "van stil tot openlijk": in het begin stil, in een laat stadium ernstig.
Een neurogene blaas kan, indien onvoldoende behandeld, leiden tot progressieve schade aan de urinewegen. In de volgende paragrafen worden vijf belangrijke complicaties beschreven.

Een urineweginfectie is de meest voorkomende complicatie. Stagnerende urine en hoge post-leegresten bevorderen bacteriële overgroei. Terugkerende infecties kunnen sepsis of nierlittekens veroorzaken.

Hydronefrose verwijst naar verwijding van het nierbekken en de kelken als gevolg van verhoogde blaasdruk. Aanhoudende hoge druk kan de nierfunctie aantasten. Vroege detectie via echografie is van cruciaal belang.

Een verminderde blaas- en nierfunctie ontstaat door een langdurig-aanhoudende verhoogde intravesicale druk of terugkerende infecties. Verminderde compliantie en detrusorfibrose leiden tot een verminderde blaascapaciteit. De achteruitgang van de nieren kan geruisloos verlopen.

Vesico-ureterale reflux treedt op wanneer urine vanuit de blaas terugstroomt naar de urineleiders en de nieren. Deze aandoening verhoogt het risico op pyelonefritis en nierlittekens. Hoog-gradige reflux vereist vaak een chirurgische ingreep.

Blaascontractuur is het gevolg van chronische ontsteking en denervatie, waardoor een kleine, dik-wandige blaas met lage compliantie ontstaat. Patiënten hebben vaak last van mictie met een laag-volume of voortdurend lekken. Deze complicatie is vaak onomkeerbaar.

 

Met andere woorden: het voorkomen van complicaties van een neurogene blaas betekent het beheersen van de blaasdruk en het monitoren van het restvolume.

 

Samenvatting
Deze vijf complicaties kunnen worden voorkomen met tijdig en passend beheer. Regelmatige urologische follow-up-en urodynamische monitoring zijn essentieel.